Hulpverlening voor volwassenen (vanaf 18 jaar) met psychische klachten. De duur van de behandeling varieert van enkele weken tot een groot aantal maanden, afhankelijk van de aard van de problemen. De hulp kan individueel gegeven worden, maar kan ook in groeps- of gezinsverband plaatsvinden.

Hoe gaat een therapeut te werk?
De psychotherapeut/psycholoog lost geen problemen voor u op, maar helpt u situaties anders te bekijken, pijnlijke gevoelens te verwerken of moeilijke situaties anders aan te pakken. Het doel van de therapie wordt in samenspraak met u vastgesteld. Uw hulpvraag en uw psychische problemen zijn daarbij het uitgangspunt.
De problemen waarvoor mensen hulp zoeken gaan zijn heel verschillend. Voorbeelden van psychische problemen zijn: angsten, depressies, dwangklachten, ADHD, relatieproblemen, onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden en persoonlijkheidsproblemen.

Binnen GGZ-NML Roermond wordt onder andere kortdurende klachtgerichte therapie, cognitieve-gedragstherapie, inzichtgevende therapie, contextuele en oplossingsgerichte therapie gegeven. Daarnaast is het mogelijk om, indien nodig, diagnostisch onderzoek te laten uitvoeren.

Werkwijzen
Er zijn allerlei vormen van psychotherapie en psychologische hulpverlening. Veel vormen bestaan uit gesprekken tussen een cliënt en zijn/haar hulpverlener. Het is niet altijd mogelijk om strakke scheidslijnen aan te brengen tussen de verschillende therapievormen. De invalshoek is anders, maar er zijn ook overeenkomsten tussen de vormen van therapie.

Een therapeut kan op verschillende manieren te werk gaan. De vorm van de therapie is onder meer afhankelijk van de aard van uw problemen, het doel van de therapie en de werkwijze van de therapeut. Bij sommige vormen van therapie stelt de therapeut zich erg actief op: hij stelt vragen, structureert het gesprek en geeft opdrachten of adviezen. Het is mogelijk dat u huiswerk krijgt. De therapeut kan u bijvoorbeeld vragen om een dagboek bij te houden, of te oefenen met iets waar u moeite mee heeft. Bij andere vormen van therapie is de therapeut minder actief en laat hij het initiatief meer aan u, om te bespreken wat u bezighoudt.

Indien noodzakelijk kan er ook een specifiek gedeelte van de behandeling met een andere deskundige van een ander vakgebied worden opgestart. Enkele voorbeelden hiervan zijn: farmacotherapie, psychomotore therapie, dramatherapie en beeldende therapie.